W naszej galerii ludzi znanych związanych z regionem wąbrzeskim,  mieliśmy już biskupa, noblistę, pisarza i wiele innych postaci sławnych lub mniej sławnych. Dziś nadszedł czas na jednego z największych aktorów I połowy XX wieku. Prekursora światowego kina grozy i horroru. Paul Wegener jest postacią światowego formatu, klasykiem i wielkim mistrzem dla wielu następnych pokoleń aktorów. Niestety jak to zwykle bywa, w naszym regionie niedoceniony i nieznany.

    Ze wszystkimi tymi postaciami można zapoznać się w dziale "Ludzie miasta i regionu".

    Paul Wegener był pierwszym z wielkich niemieckich aktorów, który z dużym zapałem zajął się kinem, wykorzystując w pełni artystyczne możliwości nowego medium.  Był również człowiekiem o bardzo charakterystycznej posturze, miał 198 cm wzrostu, a jego wyjątkowe rysy twarzy tworzyły klimat i czyniły grane przez niego postacie w horrorach bardziej realistycznymi.

PAUL WEGENER

CZŁOWIEK CZY POTWÓR?

    Paul Wegener urodził się 11 grudnia 1874 roku w Arnoldsdorf (Jarantowice) jako syn Anny Wolff i Otto Wegenera. Był bardzo chorowitym dzieckiem, któremu prognozowano krótkie życie. Wkrótce jego ojciec przeprowadził się do Ermland, Anna i Paul dołączyli do niego sześć tygodni później, po tym jak zdrowie dziecka poprawiło się. Kiedy Anna zmarła tuz przed trzecimi urodzinami Paula,  Otto całkowicie przestał interesować się swoim najmłodszym synem. Paul widywał ojca jedynie przy wspólnych posiłkach. Siostra Paula miała przyjaciela, który nauczył go czytać i w wieku 8 lat Paul zaczytywał się w literaturze i recytował monologi. 

    Po dwóch ciężkich latach w szkole katolickiej Paul przeniósł się do innej szkoły, gdzie wraz z rówieśnikami o podobnych zainteresowaniach założył kółko teatralne, edytował ręcznie pisaną gazetę, pisał wiersze i komponował piosenki. Był decydujący okres w jego życiu, który ukierunkował jego przyszłość. Pierwszym kontaktem Paula z teatrem było przedstawienie w Königsberg (Królewiec), które zapoczątkowało jego wieloletnie zaangażowanie w sztukę teatralną.

    Kiedy Paul miał 20 lat i studiował prawo na uniwersytecie w Lipsku, napisał do swojego ojca, "Zamierzam porzucić studia prawnicze i zająć się teatrem. Bardzo mi przykro, że cię rozczarowałem, ale muszę to zrobić... Długo się nad tym zastanawiałem i teraz jestem już tego pewny”.
    W ciągu niespełna kilku miesięcy Paulowi udało się stworzyć zarys 30 różnych postaci. Po uzyskaniu dyplomu z college’u wyruszył do Berlina, aby tam zadebiutować na scenie Miasta Norymbergi.
Podczas tourne po różnych prowincjach doskonalił swoje umiejętności sceniczne aż do roku 1905, kiedy zagrał w ekranizacji DIE BYZANTIER Victora Hahna. Premierę filmu oglądał łowca talentów dla  Maxa Reinhardta z Deutschen Theater. Łowca natychmiast wysłał telegram do Reinhardta, chwaląc grę Wegenera.

    Paul zadebiutował na scenie tego renomowanego teatru w październiku 1906 roku i odnosił sukcesy nieprzerwanie aż do 1908 roku, kiedy odmówiono mu przedłużenia kontraktu. W 1912 roku, zdeterminowany, aby kontynuować karierę aktora, Paul skierował swoją uwagę na nowe medium, jakim było kino.

    Już w czasach studenckich Paul lubił eksperymentować z iluzjami fotograficznymi, w szczególności z podwójnym naświetleniem filmu dającym na zdjęciu „efekt ducha”. Zafascynowany pomysłem uzyskania podobnego efektu na taśmie filmowej, Paul zgłosił się do Bioskop Studios, gdzie znakomity operator Guido Seeber potwierdził, że taki efekt można osiągnąć. Wkrótce rozpoczęli prace nad filmem "Der Student von Prag" zdjęcia kręcono w starej dzielnicy Pragi, a ujęcia wewnątrz nakręcono w zamku Lobkowitz. Społeczność żydowska nie wyraziła zgody na kręcenie ujęć na żydowskim cmentarzu, więc ekipa zmuszona była wybudować repliki średniowiecznych grobowców w pobliskim lesie. Reżyserii podjął się duński reżyser D. Stellan Rye, a sam Wegener wcielił się w postać Balduina, młodego studenta, któremu tajemniczy Dr Scapinelli (John Gottowt) zaoferował 100 tysięcy złotych monet za jego odbicie w lustrze. Kiedy Balduin stał się bogaczem, zaczął zalecać się do Hrabiny zaręczonej z baronem Waldisem. Ostatecznie Balduin zostaje zmuszony do zastrzelenia swojego odbicia i sam ginie.

    Wyprodukowanie 6 rolek taśmy filmowej w kolorze brązowym, ciemnozielonym i niebieskim kosztowało 20 tys. marek, a premiera filmu odbyła się 22 sierpnia 1913 roku przy Nollendorfplatz w Berlinie. Na plakatach widniał napis "Debiut filmowy genialnego aktora Paula Wegnera w tytułowej roli. Ten niezwykle interesujący obraz rozgrywa się w Pradze z dawnych czasów i powstał przy użyciu niespotykanych dotychczas fenomenalnych technik filmowania".
    Premiera odniosła ogromny sukces w Niemczech oraz za granicą, gdzie film otrzymał tytuł A BARGAIN WITH SATAN (Transakcja z diabłem). Krytycy okrzyknęli go pierwszym ważnym pod względem artystycznym filmem w Niemczech i zwrócili uwagę na Wegnera jako znakomitego aktora.