W swoich artykułach, staram się przedstawić ciekawych ludzi w Wąbrzeźnie urodzonych lub którzy są z  Wąbrzeźnem w ten czy inny sposób związani. Do mojej galerii osób znanych i mniej znanych trafili już m.in.: Jan Dantyszek, Jan Letyński, Walther Hermann Nernst czy też Paul Zech. Mimo, nie ukrywajmy, zaściankowości i prowincjonalności Wąbrzeźna, mamy się kim szczycić.

    Dziś, obok tych niewątpliwie historycznych i znanych postaci, chciałbym przedstawić postać pana Edmunda Borowskiego.

Kto zacz?

Tego dowiesz się czytelniku klikając przycisk "Czytaj całość"...

Edmund Borowski. 

    Edmund Borowski, dyrygent i kompozytor, urodził się 15 listopada 1920 roku w Wąbrzeźnie.   Do roku 1934 pobierał prywatne lekcje muzyki i uczył się w Instytucie Muzycznym w Grudziądzu, następnie w latach 1934 - 1939 studiował w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach i Warszawie. W latach 1945 - 1946 grał w lokalach rozrywkowych w Grudziądzu, Toruniu i Szczecinku. Również w roku 1946 związał się na stałe ze Szczecinem. W tym samym roku współpracował z radiem i teatrami dramatycznymi jako muzyk, aranżer i kompozytor. W latach 1948 - 1955 był dyrygentem orkiestry Polskiego Radia, a w latach 1956-58 gra? na fagocie w Filharmonii Szczecińskiej. Przez 29 lat (1958 - 1987) był dyrygentem w Teatrze Muzycznym. Pod jego batutą oklaski zbierały nie tylko w Polsce takie utwory jak m.in.: "Błękitna maska" Raymonda, "Zamek na Czorsztynie" Kurpińskiego, "Zemsta Nietoperza" Straussa i wiele innych. Edmund Borowski był również wziętym kompozytorem. Skomponował muzykę m.in. do "Oberżystki" Goldoniego, "Strachów" Plauta, "Pana Teodora Zrzędy" Goldoniego, "Roxy" Connersa, "Inez" Czyżowskiego. Oprócz tego komponował również muzykę baletową m.in. do "Nocy w Wenecji" Straussa, "Paganiniego" Lehara, "Ptasznika z Tyrolu" Zellera. Spod jego pióra wyszły również kantaty, pieśni i utwory fortepianowe. Za swoją twórczość otrzymał w roku 1969 Odznakę Gryfa Pomorskiego, a w 1976 roku został laureatem Nagrody Wojewody Szczecińskiego. Również w roku 1969 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

    Edmund Borowski zmarł w Szczecinie 24 kwietnia 1999 roku.                        

    Miedzy innymi po tej krótkiej notce biograficznej widać, że los rozrzuca ludzi w różne miejsca nie tylko na świecie ale i w Polsce. Ludzi, dzięki którym każdy mieszkaniec naszego miasta może poczuć się dumnym, że tu mieszka, żyje, że stąd pochodzi.